CULTUUR DOET LEVEN!

CULTUUR DOET LEVEN!

inspiratie drijft de mens

Prominente kunstenaars aan het woord

Cultuur leeft en doet leven en om dat te onderstrepen schrijven prominente kunstenaars over het belang van cultuur voor onze samenleving. Tijdens deze roerige periode voor het culturele leven dienen deze hartekreten ter inspiratie om te blijven strijden voor de belangen van Kunst en Cultuur in onze samenleving.

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Rascha Peper – Schrijfster

“Godzijdank bestaan er boeken, films, theater en schilderijen om onze blik op de werkelijkheid scherp te houden. Ik moet er niet aan denken dat we alleen aan economie, politiek, wetenschap en sport uitgeleverd waren, wat zouden we dan blind worden.”

Rascha Peper

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Ruben L. Oppenheimer – Illustrator/cartoonist

Ruben L. Oppenheimer

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Liza Ferschtman – Violiste

Al weken wil ik iets in het geschreven woord bijdragen aan de discussie over de geplande bezuiniging in de culturele sector, maar vooral een duidelijk protest aantekenen tegen de mentaliteit die überhaupt zulke plannen mogelijk maakt.

Doordat er in de afgelopen weken al zo veel gezegd en geschreven is over dit onderwerp twijfelde ik of mijn bijdrage van enige toegevoegde waarde zou kunnen zijn, maar uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat elke uiting van protest op dit moment waardevol is, al dan niet solide onderbouwd of slechts door emotie ingegeven.

Want emotioneel zîjn de reacties, niet in de laatste plaats bij mijzelf, zeker. Want er wordt op een manier over cultuur gesproken die de nekharen recht overeind doet staan.

Alsof het een overbodige luxe is, alsof het puur vertier is voor de rijke “linksen”( sinds wanneer zijn de rijken links??), maar bovenal alsof het niet de verantwoordelijkheid is van een zeer welvarende westers land haar burgers meer te bieden dan enkel economische geborgenheid en alsof kunst, muziek en andere culturele uitingen niets bijdragen aan de kwaliteit van leven van diezelfde burgers.

De culturele sector voelt zich genoodzaakt naar (talloze voorhanden zijnde) economische argumenten te grijpen om haar bestaansrecht te kunnen verdedigen.

Genoodzaakt omdat het de enige manier lijkt te zijn waarop wij, de kunstenaars, artiesten, een discussie zouden kunnen winnen.

Maar deze argumenten werken de tegenargumenten ook in de hand. Want als het zo goed is voor de aanpalende economieën (horeca-, vervoer-en zakelijke vestigings-sector etc), waarom kan de culturele sector zichzelf dan niet beter bedruipen? Of om in taxi chauffeurs taal te spreken: Ik moet toch ook mijn eigen broekriem omhoog houden, waarom de culturele sector dan niet?

In de afgelopen weken zijn er vele goede antwoorden op deze vraag gekomen en daar wil ik de volgende dingen aan toevoegen:

Bijna geen enkele culturele instelling leeft van 100% subsidie, er wordt al op zeer grote schaal met sponsoring gewerkt.

Als men naar een van de grote series in het Concertgebouw gaat, bijvoorbeeld de symfonische serie, zal men in de pauze in de daarvoor speciaal gereserveerde foyers een “ons kent ons” van het Nederlandse bedrijfsleven bezig zien het concert te bespreken maar vooral ook te netwerken. Een goede zaak aan de ene kant omdat het de maatschappelijk betrokkenheid van deze CEO’s onderstreept, maar tegelijkertijd een gevaar voor de mogelijkheid om in deze concerten een programmatisch risico te nemen: onbekend werk te programmeren of zelfs een modern werk ten gehore te brengen.

Want de grote sponsoren worden natuurlijk aangetrokken door de grote namen, zowel qua uitvoerenden als het uit te voerene. Zij willen en durven het risico niet aan te gaan van het onbekende.

En dat is precies waar subsidie een rol gaat spelen: in het risico nemen, in het verder blijven ontwikkelen van ideeën en prikkelende, niet enkel voor de massa gemaakte kunst te ondersteunen. Ook zorgt subsidie ervoor dat de toegangskaarten nog enigszins betaalbaar zijn.

Maar voor mij de belangrijkste reden waarom een maatschappij zijn culturele rijkdom moet koesteren en ondersteunen, (wat gelijk staat aan investeren in) is de gedachte dat kunst, muziek, theater en alle andere vormen van cultuur een véél en véél fijnere leefwereld creëren. Kunst en Cultuur doet nadenken, doet voelen, geeft verdieping en verlichting. Als dit te filosofische zaken zijn voor onze bewindvoerders, dan hebben wij verkeerde bewindvoerders.

Mensen die het aandurven de politiek in te gaan moeten hun verantwoordelijkheid weten; onderwijs, onderwijs, onderwijs..alles begint of staat bij hoe je de mensen in het leven laat staan. En zeker in onze maatschappij is de jonge mens ongelooflijk beïnvloedbaar, helaas even zwaar negatief als ook positief. Muziek onderwijs behoort een totaal vanzelfsprekend aspect van het onderwijs te zijn.Net als taal en rekenen. Idols, X Factor, The Voice.-vaak als substituut aangevoerd voor muziekonderwijs op scholen- het gaat op geen enkele manier bijdragen aan de geestelijke ontwikkeling van je bevolking. En door marktwerking in alle aspecten van de maatschappij als zaligmakend te bestempelen laat je het massale, het commerciële zegevieren.

Kunst moet toegankelijk zijn voor iedereen en dat is het in dit land gelukkig ook. Maar het moet niet laagdrempelig gemaakt worden op de inhoud. Het is met rede dat je opera hebt aan de ene kant en musical aan de andere, om maar een voorbeeld te noemen.Beiden voor ongeveer eenzelfde toegangsprijs te bezoeken en beiden met een verschillend publiek, vrije keus. Opera hoeft niet plotseling een soort musical te worden om meer publiek te bereiken,lijkt mij. Opera trekt namelijk volle zalen.

Met het beleid wat onze regering nu voornemens is uit te voeren, ca. 40% bezuiniging in de culturele sector plus de afschaffing van het Muziek Centrum van de Omroep wordt door onze bewindspersonen een toon gezet die zo danig het slechte voorbeeld geeft aan haar bevolking, zodanig een signaal uitzendt dat we geen maatschappij willen zijn waar waarde aan kunst en cultuur, dus schoonheid, prikkeling en geestelijke rijkdom en ontwikkeling van haar bevolking wordt gehecht. Dat is voor een land als Nederland met juist zoveel prachtigs in het culturele aanbod een schande.

Niet alleen wordt er geen waarde aan het toekomst perspectief gehecht maar kennelijk wordt dat wat er is niet op waarde geschat.

Er wordt in Nederland op heel hoog niveau (bijvoorbeeld)muziek gemaakt. Op een heel hoog internationaal niveau. Dit ondanks het feit dat de salarissen van zowel musici in vaste dienst als freelancers in verhouding tot andere hoog ontwikkelde westerse maatschappijen vele malen lager is. Om maar over de financiële beloning van muziekschool en conservatorium docenten te zwijgen.

Er kan weinig tot niets meer van deze sector af. Om met Bolkenstein te spreken: er moet juist meer bij. Omdat je dit als maatschappij moet willen. En aan je bevolking moet vertellen.

Liza Ferschtman

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Michel van der Aa – Componist

“The aim of art is to represent not the outward appearance of things, but their inward significance.”
- Aristotle

Michel van der Aa

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Karel de Rooij – Theatermaker

Kunst is verwondering , verbazing , emotie. Als kind overkomt je dat vaak voor de eerste keer in het circus. Op latere leeftijd komen daar hopelijk andere kunstvormen bij: architectuur , literatuur , theater , schilder- en beeldhouwkunst , muziek. Het zal ons toch niet gebeuren dat zulke gevoelens ons worden afgenomen ?  Ontwikkeling van je CREATIVITEIT helpt je in elk vak en op elk gebied !!!

Karel de Rooij

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Pieter Wispelwey – Cellist

“Kabinet van de-islamisering breekt eigen cultuur af.”

Pieter Wispelwey

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Bart Schneemann – Nederlands Blazers Ensemble

Laten we het eens een keer omdraaien: moet je voorstellen dat we vanaf nu een samenleving zouden hebben zónder kunst en cultuur. Een samenleving die gedicteerd wordt door de commerciële omroepen en de commerciële dagbladen, een samenleving waarin voornamelijk razendsnel getwitterd, gefaced, gesmsed, gemsned en gezapped wordt. Hoe sneller en oppervlakkiger, hoe beter. Want het getal van kijkers, kopers en stemmers is allesbepalend. De samenleving van de zielloze, lege oneliner.
Dit lijkt een George Orwell-achtige fantasie. Maar helaas is het geen fantasie: na vele jaren twijfelende stapjes is nu de grote stap richting ondergang van kunst en cultuur gezet. Laten we onze ogen niet sluiten.
Natuurlijk gaat bedrijf Nederland miljoenen, misschien wel miljarden, euro`s mis lopen als we geen Rijksmuseum, Stedelijk, Concertgebouworkest, Nederlands Danstheater, underground moderne muziek, dappere muziektheatrale experimenten, Hauser Orkater en nog veel meer moois niet meer hebben.
Maar het geld is gek genoeg niet eens het belangrijkste.
Wat we echt zullen gaan missen is een tegenwicht voor die `samenleving van de zielloze, lege oneliner`.
Kunst en cultuur, omdat het niet afhankelijk is van commercieel succes, kan verbindend en relativerend zijn, boos maken, hoop en troost bieden en vooral prikkelen tot het hebben van onverwachte inzichten.
Laten we onze ogen niet sluiten en de handen in elkaar slaan.
Bart Schneemann, NBE

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Bob Hagen – Jazz Impuls

Onze regering wil in totaal 8 procent op de rijksbegroting bezuiningen. Dat lijkt niet irreëel in deze tijd. Maar dat er op cultuur 25% bezuinigd wordt is schandelijk. Dat mag niet gebeuren. Kunst is kwetsbaar en verdient het om ondersteund te worden.
Als het kabinet hiermee zou instemmen en, zoals nu het plan is, ook nog eens entreekaartjes gaat belasten met het hoogste btw tarief dan zullen juist de minder bedeelden in onze samenleving hierdoor getroffen worden. Het bezoeken van schouwburgen en concerten wordt onbetaalbaar.
Wij hebben in ons land eeuwenlang gebouwd aan een status van kunst en cultuur die ook in het buitenland bewondering afdwingt. Een onbeheerst voornemen om dat in één jaar met een kwart te gaan afbreken is een dolkstoot die voor de toekomst dodelijk zal zijn.
Hoe durven wij.

Bob Hagen – Jazz Impuls

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments

Henk van Zuiden – Dichter

Cultuur is geen cultuur zonder dood

De dood hoort bij het leven. Talrijke muziekstukken, romans, toneelvoorstellingen en gedichten zijn geschreven rond de dood. Ook bedachten en creëren nog altijd beeldende kunstenaars werken die met de sterfelijkheid te maken hebben.

De meeste begrafenissen zijn overwegend sober, zelfs wat saai. Maar de laatste jaren durven verwanten van een overledene, al dan niet op zijn of haar verzoek, steeds vaker er een eigen ritueel van te maken.

Mensen die afkomstig zijn uit of roots hebben in andere landen, hebben met hun tradities de Nederlandse begrafeniswereld verrijkt. Daar wordt door anderen naar gekeken, meebeleefd en van geleerd. Het is eigenlijk net als een relatie tussen twee mensen uit verschillende culturen, of twee kunstvormen die samensmelten: het verrijkt.

Maar ja, wat gebeurt er wanneer je moederziel alleen sterft?

Dan heeft de gemeente waar je woont (of gevonden bent) de plicht om een uitvaart te regelen. Op elk stadskantoor zitten enkele mensen die met de gegevens die ze hebben kunnen vinden, op zoek gaan naar familie of vrienden. Is iemand binnen enkele dagen opgespoord, dan komt hij of zij misschien naar de begrafenis. Is dat niet het geval, dan zijn er gemeentes die een dichter inschakelen.

Onder meer Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag kent een zogenoemde Poule des Doods: dichters die bij toerbeurt een gedicht schrijven voor iemand die zonder familie en vrienden begraven of gecremeerd wordt. De gemeente zorgt ervoor dat de dichter net als de uitvaartverzorger en begraafplaatseigenaar (voor de plek) een financiële vergoeding ontvangt.

In Almere wilde Aziz Adahchour, gemeenteraadslid voor GroenLinks, dat ook daar met medewerking van stichting De Eenzame Uitvaart (drijfkracht hierachter is de dichter F. Starik), eenzame mensen niet meer vanuit de lijkwagen direct het graf ingaan. Maar de VVD-burgemeester en het CDA waren het hier niet mee eens omdat zij vinden dat iemand die dood is, toch niets meer heeft aan een gedicht. Zonde van het geld. Dat mevrouw Jorritsma dat met haar sobere stadhuisrecepties dat vindt, ja, dat ligt voor de hand. Maar het CDA? Respectloos. Bedoelen ze dat de dode wel een dominee hoort maar geen dichter?

De ‘beschavinggraad’ van een gemeente is aan het omgaan met haar inwoners af te lezen. Dat een gemeente niet kan voorkomen dat mensen al dan niet zelfgekozen vereenzamen, dat is te begrijpen. Maar dat ze niet een luttel bedrag over hebben voor een dichter die even stil staat bij een dode, een gedicht schrijft, het leest in de aula of aan het graf, is onverteerbaar.

Via gemeentelijke sluipwegen is indirect door de overheid de afgelopen vijf jaar 300 miljoen (!) gepompt in het al dan niet betaalde voetbal. Dit dreigt op dezelfde voet door te gaan. Zelfs bij clubs zoals ADO-Den Haag waar al jarenlang zonder weinig resultaat kapitalen heen gaan. Dit, met ruimhartige instemming van meneertje koekepeertjes partij de PVV. Het lijkt er dus op dat het huidig kabinet iedereen aan en naar het voetballen wil hebben. Voetbal, als nagenoeg enige cultuuruiting in Nederland, aargh! Alle kunstenaars, of het nou beeldend, schrijvend, musicerend of wat dan ook is, kunnen niet anders dan een groot machtig blok vormen. Samenwerken om de kaalslag met man en macht proberen tegen te houden. Dat is toch geen kunst? Laten we dat doen, gaat het onverhoopt op vele cultuurfronten mis, dan hebben we er niet alleen bij stil gestaan en naar gekeken.

Henk van Zuiden

Mon, October 25 2010 » Uncategorized » No Comments